Met de wind mee

Vorige Artikel 7 van 40 Volgende

21-6-2020

In de stad voel ik mezelf vaak een miertje, tegen alle andere miertjes aangedrukt. Iedereen loopt heel snel om vanalles te verzamelen, waarvan ik niet weet of ik het wel nodig zal hebben. In de natuur kan ik mezelf laten leiden door iets wat groter is dan ikzelf. Groter dan mijn gedachten. Groter dan mijn lichaam. Ik kan mezelf laten meevoeren in haar ritme. Waarin alles gewoon mag zijn hoe het is. Er is zoveel acceptatie, zo weinig weerstand. Met de wind mee.

Ik wil mijn dagen vullen met waarheid. Met schrijven. Met lange wandelingen met spelende honden in het groen. Knuffelen met de kat, kopjes bij elkaar. Verhalen lezen bij de openhaard. Samenzijn. Harten raken. Af en toe de leegte omarmen, haar gewoon laten zijn. Haar doorleven. En veel lachen. Want een te serieus leven lijkt me niet goed voor het hoofd, laat staan voor het hart.

De rest van de tijd vul ik met dankbaarheid voor alles wat er is. Zodat het op een natuurlijke en zachte manier groeien mag. En als er dan nog gaatjes zijn, vul ik ze op met liefde. Liefde voor alles dat liefde nodig heeft. En het allermooiste is, ik kan altijd meteen beginnen.

Alle liefs, 

Britt 

© 2013 - 2020 Little Universe | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel